Elke werkdag begint met een planning. Afspraken, taken en to-do’s geven houvast. Maar zodra de deur opengaat, weet je eigenlijk al: deze dag kan zomaar een heel andere wending nemen dan verwacht. Want werken is hier zelden alleen maar werken — het is onlosmakelijk verbonden met het maatschappelijk leven.
Door: José Munster
Dagelijks stappen er, naast commerciële afspraken, ook mensen binnen met vragen die allesbehalve alledaags zijn. Soms heel praktisch: meedenken of helpen bij het schrijven van een rouwbericht, ‘dorps’vragen beantwoorden, of voor het inleveren van spaarkaarten. Maar vaak schuilt er achter zo’n ogenschijnlijk simpele vraag iets veel groters. Een verhaal. Een behoefte. Of gewoon even menselijk contact. Niet zelden leveren die ontmoetingen ook de mooiste human-interestverhalen op voor krant of online.
Zo liep er laatst, tijdens die koude dagen, een man binnen met een simpele maar voor hem veelzeggende vraag: of hij even mocht wachten tot het autobedrijf hem kwam helpen, omdat zijn auto niet meer wilde starten. Een kopje koffie werd dankbaar aangenomen. Zijn boodschappen kwamen op tafel, hij nam plaats. Geen haast, geen druk — gewoon even rust op een onverwachte plek. (De boodschappen bleven overigens per ongeluk staan toen de hulpdienst arriveerde. Die wachten hier nog steeds.)
En dan was er die trouwe lezer uit Best. Ondanks de extreme kou kwam ze toch naar binnen. Niet voor een aankoop en niet met een concrete vraag, maar simpelweg om even op te warmen met een kop warme chocolademelk. Slagroom? Die dacht ze er zelf wel bij. Even schuilen, even bijtanken en vooral: even buurten.
Ook fungeren we regelmatig als uitvalsbasis voor stichtingen en verenigingen. Vergaderingen, afspraken en zelfs (tijdelijke) opslag vinden hier plaats. Het hoort er allemaal bij.
Dat zijn de momenten waarop je beseft hoe verweven werk en maatschappij eigenlijk zijn. Het gaat niet alleen om wat je doet, maar vooral om wat je betekent. De diversiteit aan vragen kan je dag maken of breken, je planning volledig overhoopgooien, je raken of juist energie geven. Maar vervelen? Dat doet het nooit.
De moraal van dit verhaal? Het voelt hier zelden als werk. Het voelt meer als een huiskamer. Een plek waar iedereen welkom is. Waar je even mag zijn, met alles wat je meebrengt. En misschien is dát wel de mooiste vorm van werken die er is.
Je verzint het niet...
23 juli 2027
Sinds kort hebben we een nieuwe rubriek in de krant: Waargebeurd. Een mooie titel, maar eigenlijk klopt hij niet helemaal. Want eerlijk gezegd zou de rubriek net zo goed "Je verzint het niet" kunnen heten. Al weet ik inmiddels ook wel dat, als je deze verhalen zou verzinnen, niemand ze zou geloven.
Door: José Munster
Nostalgie zit vaak in de kleinste momenten
15 juli 2025
Laatst sprak ik mijn oude basisschoolleraar Rob Lucas weer. Binnen een paar minuten hadden we het over vroeger. Opvallend hoe sommige herinneringen na tientallen jaren nog haarscherp blijken te zijn.
Door: Bas Ulehake
De zon schijnt volop, de temperatuur loopt op en veel mensen zoeken verkoeling op het strand, in de tuin of onder een parasol. Voor sommigen betekent warm weer vakantiegevoel, voor anderen is het vooral puffen en zweten. Maar één ding verandert niet: DeMooiRooiKrant verschijnt gewoon zoals u gewend bent. Achter iedere editie gaat namelijk een team schuil dat ook tijdens de warmste dagen van het jaar hard aan het werk is.
Door: Petrie Kuijpers
Wil je met ons sparren en kijken wat Mediahuis Meierijstad voor jou kan betekenen? Neem dan contact met ons op.
MooiRooi Hotline: 06-89970555
