Wat is er nu leuker dan je eigen kinderen meenemen tijdens het werk? Voor sommigen klinkt dat misschien onpraktisch, maar voor mij is het juist een verrijking. Mensen zeggen het ook weleens lachend: ze komen ook overal. En ja, daar zit eigenlijk best wat waarheid in.
Door: Bas Ulehake
Het gebeurt regelmatig dat er op een vrije dag een leuk evenement is, of dat iemand alleen op een heel specifiek moment kan afspreken. In plaats van zo’n afspraak dan te laten schieten, kan ik dankzij de kinderen toch vaak aanwezig zijn. Ze gaan namelijk graag mee. Niet met tegenzin, maar met enthousiasme. Voor hen is het geen werkdag, maar een avontuur.
Sinds Sinterklaas is dat gevoel alleen maar sterker geworden. De kinderen kregen toen hun eigen fotocamera. Geen speelgoed, maar een echte camera. Vanaf dat moment gaan ze, net als papa, bijna nergens meer heen zonder. Vol trots hangt de camera om hun nek en kijken ze aandachtig om zich heen. Alles kan interessant zijn. Een bord, een gebouw, een mens. Of juist dat kleine detail waar ik zelf misschien zo aan voorbij zou lopen.
Afgelopen week ging de jongste zelfs een hele dag mee op pad. We trokken door heel Meierijstad, van plek naar plek. Terwijl ik met mensen in gesprek was, bleef hij rustig bij me staan. Geen haast. Geen ongeduld. En zodra het moment daar was om foto’s te maken, pakte hij zijn eigen camera. Serieus, geconcentreerd en zichtbaar trots hielp hij mee. Dat levert steevast iets moois op. Niet alleen foto’s, maar ook lachende gezichten bij de mensen die gefotografeerd worden. Het breekt het ijs meteen. Een echte win-win situatie.
Het werkt ook als een natuurlijke ijsbreker. Zo mocht ik foto’s maken bij de Primera. Dat we daar samen stonden, met twee camera’s in de hand, moest natuurlijk ook vastgelegd worden. Even geen afstand, maar herkenning en een glimlach.
Ook mee naar scholen gaan is altijd een belevenis. Daar is er bijna vanzelf wel iets leuks te doen. Even vooruit op een glijbaan, een bekende tegenkomen, nichtjes zien op een basisschool. Voor de kinderen voelt het als spelen, voor mij is het ondertussen werken. Terwijl zij hun moment pakken, leg ik het evenement vast met mijn camera.
Wat deze momenten zo bijzonder maakt, is dat werk en privé niet tegenover elkaar staan, maar elkaar juist versterken. De kinderen zien wat ik doe, hoe ik met mensen omga en hoe verhalen ontstaan. En ik zie hen groeien, ontdekken en steeds zelfverzekerder worden. Soms zie ik ze dezelfde beweging maken als ik. Dan besef ik hoe mooi het is dat ze dit allemaal van dichtbij meemaken.
Samen op pad zijn betekent niet alleen aanwezig zijn bij evenementen of afspraken. Het betekent herinneringen maken. Kleine momenten die blijven hangen. En wie weet… misschien groeit er zo, tussen de gesprekken en de camera’s door, wel een nieuwe generatie fotografen op.
Je verzint het niet...
23 juli 2027
Sinds kort hebben we een nieuwe rubriek in de krant: Waargebeurd. Een mooie titel, maar eigenlijk klopt hij niet helemaal. Want eerlijk gezegd zou de rubriek net zo goed "Je verzint het niet" kunnen heten. Al weet ik inmiddels ook wel dat, als je deze verhalen zou verzinnen, niemand ze zou geloven.
Door: José Munster
Nostalgie zit vaak in de kleinste momenten
15 juli 2025
Laatst sprak ik mijn oude basisschoolleraar Rob Lucas weer. Binnen een paar minuten hadden we het over vroeger. Opvallend hoe sommige herinneringen na tientallen jaren nog haarscherp blijken te zijn.
Door: Bas Ulehake
De zon schijnt volop, de temperatuur loopt op en veel mensen zoeken verkoeling op het strand, in de tuin of onder een parasol. Voor sommigen betekent warm weer vakantiegevoel, voor anderen is het vooral puffen en zweten. Maar één ding verandert niet: DeMooiRooiKrant verschijnt gewoon zoals u gewend bent. Achter iedere editie gaat namelijk een team schuil dat ook tijdens de warmste dagen van het jaar hard aan het werk is.
Door: Petrie Kuijpers
Wil je met ons sparren en kijken wat Mediahuis Meierijstad voor jou kan betekenen? Neem dan contact met ons op.
MooiRooi Hotline: 06-89970555
